culmineren in

werkw.
Uitspraak:  [kʏlmi'nerə(n) ɪn]
Vervoegingen:  culmineerde in (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft geculmineerd in (volt.deelw.)

als hoogtepunt, als climax bereiken
Voorbeeld:  `Het leger kreeg steeds meer macht wat uiteindelijk culmineerde in een absolute militaire dictatuur.`
Synoniem:  uitmonden in

© Kernerman Dictionaries.

1 definitie op Encyclo
  1. [Nederlands] zijn toppunt bereiken
Toon uitgebreidere definities