constitutief

bijv.naamw.

Uitspraak:	[kɔnstity'tif]
Afbreekpatroon:	con·sti·tu·tief

die of dat ervoor zorgt dat iets er komt, dat iets gaat bestaan

Voorbeeld:	`Spelregels zijn constitutieve regels, ze roepen iets in het leven dat zonder die regels niet bestaat.`
constitutief vonnis	(vonnis waardoor een nieuwe juridische situatie ontstaat) `een echtscheiding is een constitutief vonnis`
constitutieve autonomie	(bevoegdheid van een gemeenschap om de inrichting en de werking van de eigen instellingen te organiseren.) `de constitutieve autonomie van Vlaanderen`

• 1) Vaststellend 2) Vormend 3) Wezenlijk
• burgerlijk procesrecht: scheppend, in het leven roepend. Bijv. een ~ vonnis schept een zekere rechtstoestand. ...
• het wezen bepalend, uit de zaak niet weg te denken; recht: constitutieve titel, titel van vestiging (Pleysier 2008)

Toon uitgebreidere definities

Wat betekent constitutief?

'die of dat ervoor zorgt dat iets er komt, dat iets gaat bestaan'

Hoe spel je constitutief?

constitutief spel je C O N S T I T U T I E F

Zoek constitutief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek constitutief op Google
Zoek constitutief op Woordenlijst.org
Zoek constitutief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek constitutief op Wikipedia