de congregatie

zelfst.naamw. (v.)
Afbreekpatroon:  con - gre - 'ga - tie
Herkomst:  «Frans

1) Groep mensen die bepaalde geloften hebben afgelegd (rooms-katholiek) en een door de paus goedgekeurd leven leiden. religie

2) Groep van door de paus geselecteerde kardinalen die kerkelijke zaken moeten regelen.

3) Kerkelijk goedgekeurde vereniging van leken die godsdienstoefeningen houden.


Synoniemen
zusterschap

13 definities op Encyclo
  • Een congregatie (van het Latijnse woord congregare : bijeenbrengen, verenigen) kan in de rooms-katholieke Kerk verschillende betekenissen hebben : ...
  • Lat. congregatio, gezelschap, vereniging; vereniging van personen binnen de katholieke Kerk die in tegenstelling tot de kloosterorden naar eenvoudige regels leeft; ook ...
  • (1) religieuze kloostergemeenschap met alleen eenvoudige (tijdelijke, daarna eeuwige) geloften (in tegenstelling tot een orde, die plechtige geloften kent); (2) (Maria-)c...
  • (Lat.) 1.Kloostergemeenschap die door een bisschop is erkend en waarvan de leden eenvoudige geloften afleggen. De leden worden religieuzen genoemd en zijn te verdelen in ...
  • Let op: Spelling van 1858 vergadering, bijzonder geestelijke verbroedering. Congregatia de propaganda fide, Lat., een gezelschap ter verbreiding van de Roomsch-Katholijke...
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met congregatie:
    congregatiëncongregaties

    Deze woorden eindigen op congregatie:
    kloostercongregatie

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    congregatie (godsdienstige vereniging)