conatief

bijv.naamw.

Afbreekpatroon:

co·na·tief

de mate waarin iemand iets wil ^psychologie

Voorbeeld:

`Of de leerling de motivatie kan opbrengen om zijn huiswerk ook echt te gaan maken is een conatief aspect.`

• De eigenschap van een werkwoord die een bepaald aspect in het imperfectum uitdrukt.

Toon uitgebreidere definities

Wat betekent conatief?

'de mate waarin iemand iets wil'

Hoe spel je conatief?

conatief spel je C O N A T I E F

Zoek conatief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek conatief op Google
Zoek conatief op Woordenlijst.org
Zoek conatief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek conatief op Wikipedia