cherub

zelfst.naamw. (de)
Verbuigingen:  cherubs

1) deels menselijk, deels dierlijk wezen met vleugels en één of meer gezichten waarvan de functie verband houdt met het goddelijke (91×: Gen. 3:24, Ex. 25:18 +, Num. 7:89, 1 Sam. 4:4, 2 Sam. 22:11, 1 Kon. 6:23 +, 2 Kon. 19:15, Jes. 37:16, Ez. 9:3 +, Ps. 18:11 +, 1 Kron. 13:6 +, 2 Kron. 3:7 +)

2) plaats in Babel-2 vanwaar Joden terugkeren uit de ballingschap (Ezra 2:59, Neh. 7:61)


Bron: WikiWoordenboek.

5 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling van 1858 de naam van eenen hoogen geest of engel van bijzondere soort, in de heilige schrift. Cherubim is het Hebreeuwsche meervoud
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: ~IJN, m. (-en), hemelling, hemelgeest, vuur-, vlambode.
  3. 1) Bijbelse figuur 2) Cherubijn 3) Engel 4) Engel van de tweede rang 5) Engeltje 6) Fabeldier 7) Hemelbewoner 8) Hemelgeest 9) Hemeling 10) Hemels wezen
  4. Bovennatuurlijk wezen met grote vleugels, het lichaam van een leeuw en het hoofd van een mens.
  5. boekenreeks - CHERUB is een serie van boeken, over de organisatie CHERUB, geschreven door Robert Muchamore. Het gaat over een fictieve organisatie, een afdeling van de...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met cherub:
cherubijn

Herkomst volgens etymologiebank.nl
cherub (engel van de tweede rang )

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 36% van de Nederlanders en 25% van de Vlamingen het woord `cherub`.