de brekebeen

zelfst.naamw.

Verbuigingen:	brekebenen
Verbuigingen:	brekebeentje

1) iemand die zwakke benen heeft en ze gemakkelijk breekt
2) een erg onhandig persoon

Bron: WikiWoordenboek.

scharrelaar   

• woord uit 1812, uitleg bij teksten van E.J. Potgieter (1808 - 1875) klungel, onhandig persoon.
• 1) Scharrelaar 2) Krukkebeen 3) Onhandig persoon 4) Sukkelaar 5) Stumperd 6) Stuntelaar 7) Mislukkeling 8) Sukkel 9) Sufferd 10) Beunhaas 11) Knoeier
• Spreekwoorden: (1914) Een brekebeen, eig. iemand die zwakke beenen heeft en ze licht breekt; vandaar: een sukkel, een knoeier; beunhaas. Sedert de 17<sup>de<-sup> eeuw bekend; Ndl. Wdb. III, 1226; Sewel, 142: Breekebeen, a pityfull workman; Molema, 184 a en voor de vorming Wilmanns, Deutsche Gramm...

Toon uitgebreidere definities

brekebeen

Wat is correct: brekebeen of brekenbeen? Zie brekebeen / brekenbeen

Wat betekent brekebeen?

'iemand die zwakke benen heeft en ze gemakkelijk breekt' en 'een erg onhandig persoon'

Hoe spel je brekebeen?

brekebeen spel je B R E K E B E E N

Wat is een ander woord voor brekebeen?

Een ander woord brekebeen is scharrelaar.

Zoek brekebeen in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek brekebeen op Google
Zoek brekebeen op Woordenlijst.org
Zoek brekebeen in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek brekebeen op Wikipedia