de bovenverdieping

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [ˈbovə(n)vərdipɪŋ]
Verbuigingen:  bovenverdieping|en (meerv.)

woonlaag die niet op straatniveau ligt, maar hoger
Voorbeeld:  `een bovenverdieping bewonen`

© Kernerman Dictionaries.

Spreekwoorden en zegswijzen
• het scheelt hem in zijn bovenverdieping (=hij is niet goed wijs)
Naar de spreekwoorden

3 definities op Encyclo
  1. Term die aangeeft waar de moderne filosofie zich bezighoudt met betekenis of zinvol- heid, maar niet openstaat voor verificatie door de wereld der feiten die de onderverd...
  2. 1) Deel van een gebouw 2) Deel van een huis 3) Deel van een woning 4) Etage
  3. Term die aangeeft waar de moderne filosofie zich bezighoudt met betekenis of zinvolheid,maar niet openstaat voor verificatie door de wereld der feiten die de onderverdie...
Toon uitgebreidere definities