de bastaard

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  ['bɑstart]
Verbuigingen:  bastaard|en (meerv.)

1) kind van ouders die niet getrouwd zijn, vooral van een vorst of leider
Voorbeelden:  `De prins heeft bastaards in het buitenland.`,
`bastaarddochter`

2) dier of plant van ouders die niet tot dezelfde soort behoren
Voorbeeld:  `Een muilpaard is een bastaard van een paard en een ezel.`
Synoniem:  hybride

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bastaardkind buitenechtelijk kind hybride mengvorm vuilnisbakkenras

Spreekwoorden en zegswijzen
• de bastaard van de graaf wordt later bisschop. (=alleen hoge heren kunnen hun buitenechtelijke kinderen een toekomst bieden.)
Naar de spreekwoorden

14 definities op Encyclo
  1. •een kind dat niet geboren is uit een wettig huwelijk. •een dier dat niet zuiver van één ras is.
  2. dier dat niet van een bepaald ras is vb: het is geen rashond, maar een bastaard
  3. (Hybride) Boom of heester gegroeid uit een door kruising verkregen zaad.
  4. Honden uit rasloze ouderdieren of ouders van verschillend ras.
  5. Honden uit rasloze ouderdieren of ouders van verschillend ras.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met bastaard:
bastaardenbastaardhondbastaardklaverbastaardsbastaardsuikerbastaardwoord

Herkomst volgens etymologiebank.nl
bastaard (onwettig kind, rasloos dier)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `bastaard`.