de bastaard

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  ['bɑstart]
Verbuigingen:  bastaard|en (meerv.)

1) kind van ouders die niet getrouwd zijn, vooral van een vorst of leider
Voorbeelden:  `De prins heeft bastaards in het buitenland.`,
`bastaarddochter`

2) dier of plant van ouders die niet tot dezelfde soort behoren
Voorbeeld:  `Een muilpaard is een bastaard van een paard en een ezel.`
Synoniem:  hybride

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bastaardkind buitenechtelijk kind hybride mengvorm vuilnisbakkenras

Spreekwoorden en zegswijzen
• de bastaard van de graaf wordt later bisschop. (=alleen hoge heren kunnen hun buitenechtelijke kinderen een toekomst bieden.)
Naar de spreekwoorden

Taaladvies
  1. Schrijf je overkoepelende soortnamen voor leden van etnische groepen klein, of met een hoofdletter? Zie een mulat / een Mulat
  2. Waar komt de zegswijze een buitenbeentje zijn vandaan? Zie Een buitenbeentje


13 definities op Encyclo
  • Honden uit rasloze ouderdieren of ouders van verschillend ras.
  • telg van rasloze ouderdieren en-of ouders van verschillende rassen
  • •een kind dat niet geboren is uit een wettig huwelijk. •een dier dat niet zuiver van één ras is.
  • Hybride; kruisingsproduct tussen twee soorten of rassen, meestal onvruchtbaar (z.o. muildier, muilezel)..
  • , kind waarvan de vader en moeder niet wettig gehuwd waren. Wettelijk volgt een bastaard meestal de conditie van de moeder. Wettiging kon vroeger geschieden door het huwe...
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met bastaard:
    bastaardenbastaardhondbastaardklaverbastaardsbastaardsuikerbastaardwoord

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    bastaard (onwettig kind, rasloos dier)