de bachelor

zelfst.naamw. (m./v.)
Uitspraak:  ['bɛtʃələr]
Verbuigingen:  bachelor|s (meerv.)

iemand die het eerste deel van een wetenschappelijke of hbo-opleiding heeft afgerond
Voorbeelden:  `Je moet eerst bachelor zijn voordat je master kunt worden.`,
`bachelorexamen`

© Kernerman Dictionaries.

Taaladvies
  1. (hoofdletter?) Hoe worden de woorden bachelor en master geschreven: met of zonder hoofdletter? Zie Bachelor, master
  2. Hoe schrijf je de afkortingen van bachelor en master? Zie Afkorting van bachelor en master


7 definities op Encyclo
  • Bachelor is een graad die aangeeft dat iemand succesvol een bacheloropleiding heeft voltooid aan een hogeschool (professionele bachelor) of universiteit (academische bac...
  • 1) Academische graad 2) Afgestudeerde 3) Graad 4) In engeland iemand die bepaalde graad aan universiteit heeft behaald 5) Laagste titel in het hoger onderwijs 6) Titel
  • De eerste fase (meestal drie jaar) van de academische opleiding. De indeling van de studie in bachelors en masters wil men in heel Europa invoeren. Aan de Radboud Univers...
  • Een bachelor is een basisopleiding en heeft een omvang van ten minste 180 studiepunten. De basiskenmerken van een bacheloropleiding van de Associatie K.U.Leuven worden be...
  • Internationaal erkende titel die een student in Nederland krijgt na voltooiing van een vierjarige HBO-opleiding of een driejarige WO-opleiding. Universitaire alfa- en gam...
  • Toon uitgebreidere definities

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    bachelor (baccalaureus)