de assonantie

zelfst.naamw. (v.)
Verbuigingen:  assonanties

rijm waarin de klinkers overeenkomen bijv. bew<
u>
e<
/u>
g<
u>
e<
/u>
n - l<
u>
e<
/u>
p<
u>
e<
/u>
l


Bron: WikiWoordenboek.

11 definities op Encyclo
  1. De rijmvorm waarbij klinkers of tweeklanken worden herhaald. Bijvoorbeeld: `bomen` en `rozen`. Een ander voorbeeld: de `i` in het vers van Kloos: Zooals daarginds, aan st...
  2. bepaald soort rijm; klinkerrijm: alleen de klinkers van de beklemtoonde lettergrepen rijmen op elkaar, niet de daaropvolgende medeklinker(s).Assonantie is een soort hal...
  3. zie assonance
  4. rijm waarbij de klankovereenkomst alleen de klinkers en niet de medeklinkers betreft. Die vrees mag niet bestaan, hij zegt dat ik gezond en zeer gelukkig ben. (Marieke Jo...
  5. Literatuur De klankherhaling heeft betrekking op de klinkers
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met assonantie:
assonanties

Herkomst volgens etymologiebank.nl
assonantie (halfrijm)