alruin

zelfst.naamw. (de)
Verbuigingen:  alruinen

1) Zuid-Europese verdovende en bedwelmende overblijvende plant uit de nachtschadefamilie <
br>
Alruin bevat de giftige alkaloïden atropine en scopolamine. De plant werd vroeger als narcoticum en pijnstiller, en deels ook als hallucinogeen middel gebruikt, onder meer in heksenzalf.

2) wortel van deze plant, alruinwortel.


Bron: WikiWoordenboek.

5 definities op Encyclo
  1. 1) Drank 2) Een wichelares 3) Geneeskrachtig gewas 4) Geneeskrachtige wortel 5) Germaanse wichelares 6) Geneeskrachtige plant 7) Ingewijde in geheime kunsten 8) Kleine wo...
  2. Latijnse naam: Mandragora officinarum. Nachtschade.
  3. Latijnse naam:Mandragora officinarum L.,Land van herkomst:Mediteraan, Gebruik: Alruin werkt bloedzuiverend bij jicht en reuma.
  4. De alruin (Mandragora officinarum) is een overblijvende plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae). De soortaanduiding officinarum betekent dat de plant tijdens haar n...
  5. mandragora Jaar van herkomst: 1226-1250 (CG II 1 Pl.gloss. )
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met alruin:
alruinen

Herkomst volgens etymologiebank.nl
alruin (wortel van mandragora Mandragora officinalis)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 61% van de Nederlanders en 47% van de Vlamingen het woord `alruin`.