de aflaat

zelfst.naamw. (m.)
Verbuigingen:  aflaten
Verbuigingen:  aflaatje

een kwijtschelding van tijdelijke straffen die men zou moeten ondergaan na het sterven, binnen de rooms-katholieke traditie
Voorbeeld:  `In de middeleeuwen kochten veel mensen aflaten tegen woekerprijzen.`


Bron: WikiWoordenboek.

15 definities op Encyclo
  • kwijtschelding van zonden Jaar van herkomst: 901-1000 (WPS )
  • Kwijtschelding van een boete (bidden, vasten), die door de kerk aan zondaars werd opgelegd. In de loop van de tijd kwam het verrichten van goed werk (het geven van aalmoe...
  • In de Rooms-Katholieke Kerk een door de kerkelijke overheid buiten de biecht verleende kwijtschelding van tijdelijke zondestraffen. In Drenthe zijn weinig aflaten verlee...
  • Gedeeltelijke of volledige vrijstelling van straf voor zonden die men had gebiecht. Het verblijf in het vagevuur kon zo ingekort of kwijtgescholden worden. De verkoop van...
  • Kwijtschelding van de straf, inclusief boetedoening in het vagevuur, via het goddelijk recht voor alle zonden waarvan de schuld is weggenomen door het verkrijgen van het ...
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met aflaat:
    aflaatbriefaflaatbrieven

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    aflaat (kwijtschelding van zonden)