• (1) Doorgaans een afgekeurd oorlogsschip dat bij een haven, riviermonding of zeegang de wacht houdt. (2) Moeder. `Het oude wachtschip zat nog op toen ik thuiskwam.`
• [Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Wachtschip``] Een schip, dat op eene rivier, voor eene brug, bij eene haven, enz. kruist. De wachtschepen aan onze zeehavens geplaatst, moeten voor de veiligheid der reede waken, de politie op de koopvaarders en binnenschepen houden, de wetten handhaven, de eerbewijzinge...
• Syn.: waker Def.: doorgaans een afgekeurd oorlogsschip dat bij een haven, riviermonding of zeegang de wacht houdt.
• 1) Vaartuig 2) Uitlegger
• 1a> schip , dat bij een mossel- of een oesterbank de wacht houdt. b> schip dat toeziet op de handhaving van bepaalde voorschriften en daartoe in een bepaald gebied (bijna) permanent aanwezig is. Wachtschepen werden bijvoorbeeld in de 16de eeuw op de Zuiderzee ingezet in de strijd tegen het illegaal overboord ...

Toon uitgebreidere definities

Zoek wachtschip in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek wachtschip op Google
Zoek wachtschip op Woordenlijst.org
Zoek wachtschip in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek wachtschip op Wikipedia