• Let op: Spelling van 1858 opvolgen, bijzonder in een ambt of eene waardigheid; gelukkig van de hand gaan, wél slagen in iets. Succes, succès, Fr., de gunstige afloop, de goede uitslag, het gelukkig gevolg. Successie, opvolging, volgreeks; troons-, ambts- of erfopvolging; ook de nalatenschap of erfenis zelve...
• [Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] involgen, navolgen, gelukken, in het erfrecht opvolgen, erven
• 1) Opvolgen 2) Uitvallen
• opvolgen (toon de herkomst via de etymologiebank)
• slagen.

Toon uitgebreidere definities

succederen (opvolgen)

Zoek succederen in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek succederen op Google
Zoek succederen op Woordenlijst.org
Zoek succederen in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek succederen op Wikipedia