• Degene met wie de erfverpachter (meestal de gemeente) een erfpachtovereenkomst heeft aangaande het gebruik van een onroerend goed.
• Degene met wie de gemeente een erfpachtovereenkomst heeft aangaande het gebruik van een stuk grond.
• Een erfpachter is een persoon die de bevoegdheid heeft om een onroerende zaak van een ander te houden en te gebruiken.
• zakenrecht: persoon die bevoegd is andermans onroerende zaak (stuk grond of akker) - doorgaans tegen betaling van canon - ...

Toon uitgebreidere definities

Zoek erfpachter in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek erfpachter op Google
Zoek erfpachter op Woordenlijst.org
Zoek erfpachter in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek erfpachter op Wikipedia