Doorverwezen van verbuigingen > verbuiging Toon zonder doorverwijzing

de verbuiging

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [vər'bœyxɪŋ]
Verbuigingen:  verbuiging|en (meerv.)

verandering van de uitgang van een woord volgens de grammatica taalkunde
Voorbeelden:  `de verbuiging van adjectieven`,
`Latijnse vervoegingen en verbuigingen`
Synoniemen:  inflectie, flexie

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bocht buiging declinatie kromming

5 definities op Encyclo
  1. • [taalkunde] het veranderen van de vorm van een naamwoord of voornaamwoord om een zekere grammaticale rol aan te duiden. •het veranderen van de buiging, een geval va...
  2. de vormverandering die een naamwoord of voornaamwoord ondergaat onder invloed van genus, getal en naamval
  3. Onder verbuiging (of: declinatie) worden de vormveranderingen verstaan bij zelfstandige naamwoorden, bijvoeglijke naamwoorden, voornaamwoorden, lidwoorden en telwoorden, ...
  4. vormverandering die nodig is om een woord bij andere woorden te doen passen. Voorbeeld: ons wordt onze, nieuw wordt nieuwe, schoen wordt schoenen in: onze nieuwe schoenen...
  5. 1) Bocht 2) Buiging 3) Conjugatie 4) Declinatie 5) Inclinatie 6) Kromming 7) Taalkundige term 8) Vervoeging 9) Woordbuiging
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met verbuiging:
verbuigingen

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 98% van de Vlamingen het woord `verbuiging`.