Doorverwezen van huwelijk uit > uithuwelijken Toon zonder doorverwijzing

uithuwelijken

werkw.
Uitspraak:  ['œythywələkə(n)]
Vervoegingen:  huwelijkte uit (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft uitgehuwelijkt (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(iemand) dwingen te trouwen met iemand die hij of zij niet zelf heeft uitgekozen
Voorbeeld:  `Zij is op haar twaalfde jaar door haar ouders uitgehuwelijkt aan een man die ze niet kent.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
uithuwen wegschenken

1 definitie op Encyclo
  1. 1) Tot echtgenote geven 2) Uithuwen 3) Wegschenken
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 100% van de Vlamingen het woord `uithuwelijken`.