Doorverwezen van standaardtalen > standaardtaal Toon zonder doorverwijzing

de standaardtaal

zelfst.naamw. (m./v.)
Uitspraak:  ['stɑndartal]
Verbuigingen:  standaard|talen (meerv.)

variëtieit van een taal die in het hele taalgebied en in alle situaties bruikbaar is en die geldt als norm voor correct taalgebruik
Voorbeeld:  `De standaardtaal in België is tegenwoordig het Belgisch-Nederlands, niet meer de standaardtaal die in Nederland geldt.`

© Kernerman Dictionaries.

4 definities op Encyclo
  1. We verstaan onder de standaardtaal het Nederlands dat algemeen bruikbaar is in het publieke domein, d.w.z. in alle belangrijke sectoren van het openbare leven, zoals het ...
  2. Abstract: De gestandaardiseerde variëteit tot standaardtaal. Dat is afhankelijk van keuze (de variëteit is in een voorkeurspositie geweest), codificatie (de variëteit ...
  3. 1) Algemeen Beschaafd Nederlands 2) Hoog nederlands 3) Taal waarin men gesprekken voert 4) Taalvorm die als norm geldt
  4. Een standaardtaal is een taalvariëteit waarvoor een zogenaamde `papieren norm` geldt; wat nog binnen de grenzen van een dergelijke variëteit geldt, is niet alleen afha...
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 97% van de Nederlanders en 100% van de Vlamingen het woord `standaardtaal`.