ontbramen

werkw.
Verbuigingen:  ontbraamde
Verbuigingen:  ontbraamd

1) een scherpe rand of oppervlak ontdoen van uitstekende oneffenheden
Voorbeeld:  `Het leger reinigde en ontbraamde oppervlakken van metalen, met name schepen en duikboten.`

2) enz.

3) tweede betekenisomschrijving
Voorbeeld:  `Zin met het ontbramen in de tweede betekenis erin.`


Bron: WikiWoordenboek.