Doorverwezen van naamwoorden > naamwoord Toon zonder doorverwijzing

het naamwoord

zelfst.naamw.
Uitspraak:  ['namwort]
Verbuigingen:  naamwoord|en (meerv.)

woord dat verwijst naar iemand of iets of naar een eigenschap
Voorbeelden:  `zelfstandig naamwoord`,
`bijvoeglijk naamwoord`

© Kernerman Dictionaries.

Taaladvies
Wat is juist: het bijvoeglijk naamwoord of het bijvoeglijke naamwoord? Zie het bijvoeglijk naamwoord / het bijvoeglijke naamwoord

5 definities op Encyclo
  • woord dat zegt hoe je iets of iemand noemt vb: tafel is een zelfstandig naamwoord
  • Men onderscheidt zelfstandige naamwoorden en bijvoeglijke naamwoorden. Een zelfstandig naamwoord (ook wel: nomen, substantief) heeft betrekking op een 'zelfstandigheid', ...
  • Een naamwoord is een woordsoort (of lexicale categorie) dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt. Daarnaast wordt een voornaamwoord meestal ook als een aparte ...
  • 1) Nomen 2) Taalkundige term 3) Woordsoort
  • • [taalkunde] een woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt.
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met naamwoord:
    naamwoord van handelingnaamwoordelijk deel van het gezegdenaamwoordelijk gezegdenaamwoordelijkgezegdenaamwoordennaamwoordsvorm

    Deze woorden eindigen op naamwoord:
    bepaald zelfstandig naamwoordbetrekkelijk voornaamwoordbezittelijk voornaamwoordbijvoeglijk naamwoordonbepaald voornaamwoordonbepaald zelfstandig naamwoordpersoonlijk voornaamwoordtemporeel voornaamwoorduitroepend voornaamwoordvoornaamwoordvragend voornaamwoordwederkerend voornaamwoordwederkerig voornaamwoordzelfstandig naamwoord

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    naamwoord (woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt nomen)