Doorverwezen van klief > klieven Toon zonder doorverwijzing

klieven

werkw.
Uitspraak:  [ˈklivə(n)]
Vervoegingen:  kliefde (verl.tijd )
Vervoegingen:  gekliefd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

in stukken breken of hakken van steen of hout
Voorbeelden:  `hij klieft de boomstam om brandhout te maken`,
`een diamant klieven`
Synoniem:  kloven


Synoniemen
doorhakken doorhouwen doorklieven doormidden hakken kloven splijten splitsen uiteensplijten

7 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling (deels) uit 1864: [bedrijvend werkwoord] [gelijkvloeiend] (ik kliefde, heb gekliefd), splijten (door een slag); vaneenscheiden; (in de dichtkunde.) de vo...
  2. Uit `De lagere vaktalen: Diamantbewerking` 1914 klooven.
  3. [Belgisch Nederlands] kloven
  4. •langs een scherp breukvlak in tweeën hakken. •tweede betekenisomschrijving. •enz.
  5. 1) Doorhakken 2) Doorhouwen 3) Doorklieven 4) Kloven 5) Met kracht vaneen scheiden 6) Splijten 7) Splitsen 8) Uiteensplijten
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op klieven:
doorklieven

Herkomst volgens etymologiebank.nl
klieven (doen splijten)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 91% van de Nederlanders en 97% van de Vlamingen het woord `klieven`.