Doorverwezen van kantelden > kantelen Toon zonder doorverwijzing

I kantelen

zelfst.naamw.
Uitspraak:  [kɑn'telə(n)]

bovenkant van een stads- of kasteelmuur met afwisselend hoge en lage delen


II kantelen

werkw.
Uitspraak:  [ˈkɑntələ(n)]
Vervoegingen:  kantelde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft, is gekanteld (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

naar één kant omvallen, of (iets) een andere kant op leggen of draaien
Voorbeelden:  `De weg is afgesloten: er is een vrachtwagen gekanteld.`,
`Ze hebben de patiënt steeds op de andere zij gekanteld.`,
`een computerscherm naar achteren kantelen`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
dompen draaien kapseizen kiepen omgooien omkantelen omkeren omver kiepen omvergooien over een kant vallen rollen ronddraaien roteren wentelen

7 definities op Encyclo
  1. op een andere zijkant wentelen vb: wij kantelden de zware steen Synoniem: omslaan heen en weer bewegen vb: de fles kantelde en viel op de grond
  2. Versterkte parapetten met afwisselend massieve delen en openingen. Categorie: Onderdelen > kantelen en kanteelonderdelen.
  3. De opstaande delen van de getande bovenkant van oude muren (Van Dale). Wanneer een weergang van kantelen is voorzien, wordt gesproken van een gekanteelde weergang. Vrijw...
  4. •meervoud van kanteel. •omvallen door onevenwicht.
  5. 1) Bovenste deel van kasteelmuren 2) Doen omslaan 3) Dompen 4) Draaien 5) Iets op zijn kant plaatsen 6) Kanten 7) Kapseizen 8) Kenteren 9) Kiepen 10) Kippen 11) Klinken 1...
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
kantelen ( doen omkeren)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 100% van de Vlamingen het woord `kantelen`.