Doorverwezen van decibellen > decibel Toon zonder doorverwijzing

de decibel

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [ˈdesibɛl]
Verbuigingen:  decibel|s (meerv.)

maat voor de hoeveelheid geluid
Voorbeeld:  `Een geluidsniveau boven de 100 decibel kan blijvende gehoorschade veroorzaken.`

© Kernerman Dictionaries.

14 definities op Encyclo
  1. Een logaritmische schaal om geluid- of signaalsterkte aan te geven Zie ook: Logaritmisch
  2. De decibel (meervoud decibels), afgekort tot dB, is geen eenheid, maar een logaritmische schaal om een verhouding aan te duiden. De verhouding 1, dus evenveel of gelijk, ...
  3. Pseudo-eenheid om aan te geven dat we te maken hebben met een niveauschaal verkregen na een logaritmische transformatie (ook wel dBlin i.p.v. dB).
  4. De decibel (dB) is de aanduiding die gebruikt wordt voor versterking. Het is een eenheid waarmee op een eenduidige manier grote verschillen kunnen worden aangeduid.
  5. Eenheid van geluidsdruk en een tiende deel van een Bel. Een enkele dB is wel zo ongeveer het kleinste verschil in geluidssterkte dat het menselijk gehoor kan waarnemen.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met decibel:
decibellen

Herkomst volgens etymologiebank.nl
decibel (verhoudingsmaat voor m.n. geluid)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `decibel`.