de wetenschapper

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [ˈwetənsxɑpər]
Verbuigingen:  wetenschapper|s (meerv.)

iemand die als beroep wetenschappelijk werk doet

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
geleerde hoogleraar wetenschapsbeoefenaar wijze

6 definities op Encyclo
  1. [Geschiedenis] Onderzoeker
  2. • [beroep] iemand die de wetenschap beoefent.
  3. 1) Econoom 2) Geleerde 3) Hersenwerker 4) Hoogleraar 5) Man van de wetenschap 6) Wetenschapsbeoefenaar 7) Wetenschapsmens 8) Wijze
  4. iemand die zich voor zijn beroep bezighoudt met het beoefenen van wetenschap; beoefenaar van de wetenschap
  5. Een wetenschapper (afgeleid van Duits:Wissenschaftler, in de Nederlandse wetenschap spreekt men liever van onderzoeker) of geleerde is iemand die veelal gestudeerd heeft...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met wetenschapper:
wetenschappers

Deze woorden eindigen op wetenschapper:
communicatiewetenschappernatuurwetenschappertaalwetenschapper

Herkomst volgens etymologiebank.nl
wetenschapper (wetenschapsbeoefenaar)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `wetenschapper` kennen.