verwerpen

werkw.
Uitspraak:  [vər'wɛrpə(n)]
Vervoegingen:  verwierp (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft verworpen (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

afkeuren
Voorbeeld:  `Het voorstel werd met een meerderheid van stemmen verworpen.`
Synoniem:  afwijzen

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
afketsen afkeuren afstemmen afwijzen afwijzend terugwijzen terugwijzend verweren wegstemmen weigerachtig goedkeuren (antoniem)

11 definities op Encyclo
  1. •afkeuren, afwijzen. •wraken •verstoten
  2. Een erfenis hoeft men niet te aanvaarden, men kan die ook afwijzen. Dit moet dan voor de gehele erfenis gelden, men kan die niet gedeeltelijk verwerpen
  3. Een erfenis hoeft men niet te aanvaarden, men kan die ook afwijzen. Maar dit moet dan voor de gehele erfenis gelden, want men kan die niet gedeeltelijk verwerpen.
  4. Een erfenis hoeft men niet te aanvaarden, men kan die ook afwijzen. Dit moet dan voor de gehele erfenis gelden, men kan die niet gedeeltelijk verwerpen.
  5. het werpen van doode of onvoldragen jongen, bij honden of wild
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op verwerpen:
omverwerpen

Herkomst volgens etymologiebank.nl
verwerpen

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `verwerpen` kennen.