verbannen

werkw.
Uitspraak:  [vərˈbɑnə(n)]
Vervoegingen:  verbande (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft verbannen (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(iemand) voor altijd wegsturen uit een land of plaats poliek
Voorbeeld:  `iemand verbannen naar Siberië`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bannen betoveren bezweren boeien degraderen overdragen overplaatsen uitbannen uitdrijven uitjagen uitstoten uitwijzen uitzetten vasthouden verdrijven verjagen verwijzen wegjagen

3 definities op Encyclo
  1. •iemand van regeringswege dwingen een bepaald gebied te verlaten.
  2. 1) Bannen 2) Betoveren 3) Bezweren 4) Boeien 5) Degraderen 6) Deporteren 7) Exileren 8) Het vaderland uitzetten 9) In ballingschap zenden 10) Land ontzeggen 11) Overdrage...
  3. [Geschiedenis] Iemand voor straf wegsturen uit een land
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
verbannen (in ballingschap zenden)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `verbannen` kennen.