de stoornis

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [ˈstornɪs]
Verbuigingen:  stoornis|sen (meerv.)

afwijking in je lichaam of geest of in het functioneren daarvan
Voorbeelden:  `mensen met een psychische stoornis`,
`geheugenstoornis`,
`gedragstoornis`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
afwijking kwaal slepenziekte verstoring

Taaladvies
Psychische / psychologische stoornis: Wat is juist: een psychische stoornis of een psychologische stoornis?

3 definities op Encyclo
  1. Deze term dient te worden gebruikt ter aanduiding van de niet (meer) aanwezige of defecte functie of specifieke structuur. Deze definitie is afkomstig van de terminologie...
  2. iets wat stoort of gestoord is vb: er is een stoornis geweest in de communicatie een spraakstoornis [niet goed kunnen praten]
  3. 1) Afbreuk 2) Afwijking 3) Belediging 4) Belemmering 5) Beletsel 6) Benadeling 7) Black-out 8) Crisis 9) Gebrek 10) Hinder 11) Hindernis 12) Incident 13) Interruptie 14) ...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met stoornis:
stoornis van de lichaamsbelevingstoornissen

Deze woorden eindigen op stoornis:
communicatiestoornisgroeistoornisdarmstoornismeervoudigepersoonlijkheidsstoornisticstoornisstressstoornistheatrale persoonlijkheidsstoornisstemmingsstoornisstofwisselingsstoornisstollingsstoornisposttraumatische stressstoornisschizotypische persoonlijkheidsstoornisschizoïde persoonlijkheidsstoornisslaapstoornissomatisatiestoornispervasieve ontwikkelingsstoornispaniekstoornisparanoïde persoonlijkheidsstoornispijnstoornisontwijkende persoonlijkheidsstoornis

Herkomst volgens etymologiebank.nl
stoornis

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `stoornis` kennen.