de sonate

zelfst.naamw. (m./v.)
Uitspraak:  [so'natə]
Verbuigingen:  sonate|n, sonate|s (meerv.)

muziekstuk voor één of een paar instrumenten muziek
Voorbeelden:  `sonate voor fluit solo`,
`sonate voor fluit, klarinet en piano`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
compositie

9 definities op Encyclo
  • Een sonate is een muziekstuk met meestal een vaste opbouw uit meerdere delen (meestal 3 of 4). Een kleine of korte sonate wordt een sonatina of sonatine genoemd. == Gesc...
  • Let op: Spelling van 1858 eigenlijk, een klinkstuk, muzijkstuk voor het klavier of de for-te-piano, en in afwisselend adagio en allegro bestaande, met weinig of geen acco...
  • 1) Compositie 2) Instrumentaal muziekstuk 3) Klassieke muziekvorm 4) Muziekaal werkstuk 5) Muziekstuk 6) Muziekstuk voor instrument 7) Muziekterm 8) Pianocompositie 9) Pi...
  • Aanvankelijk, i.t.t. de cantate, een instrumentaal speelstuk. Vaak waren deze sonates geschreven als triosonate voor 2 violen en b.c. of als solosonate voor viool. Rond ...
  • Een muzikale compositie voor een of twee instrumenten, vanaf de klassiekeperiode meestal in drie of vier delen.
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met sonate:
    sonatensonates

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    sonate (compositie voor één instrument)