de scheikunde

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [ˈsxɛikʏndə]

wetenschap die de samenstelling van stoffen onderzoekt, ook als schoolvak
Synoniem:  chemie

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
chemie

Taaladvies
Scheikundig(e) ingenieurs: Wat is het meervoud van scheikundig ingenieur: scheikundig ingenieurs of scheikundige ingenieurs?

10 definities op Encyclo
  1. chemie Jaar van herkomst: 1772 (Toll. )
  2. Let op: Spelling van 1858 de kunst, om de natuurlijke ligchamen, door hulp van vuur of andere oplossingsmiddelen, van elkander te scheiden, dezelve in hunne bestanddeelen...
  3. Let op: Spelling (deels) uit 1864: *...KUNST, v. [geen meervoud] wetenschap -, kunst om alles in zijne oorspronkelijke bestanddeelen te ontbinden; † chemie. *...KUND...
  4. • [wetenschap] de wetenschap die zich bezig houdt met de studie van de samenstelling en de bouw van de stoffen, de chemische veranderingen die plaats vinden onder bepaa...
  5. wetenschap van het veranderen van stoffen vb: hij studeert scheikunde Synoniem: chemie
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met scheikunde:
scheikundeboekscheikundeleraarscheikundeleraresscheikundelesscheikundelokaalscheikundeonderwijs

Herkomst volgens etymologiebank.nl
scheikunde (chemie)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `scheikunde` kennen.