de ridder

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [ˈrɪdər]
Verbuigingen:  ridder|s (meerv.)

1) vechtende edelman te paard geschiedenis
Voorbeeld:  `de ridders van de ronde tafel`

2) <door een vorst verleende eretitel>
Voorbeeld:  `Salman Rushdie is door de Britse koningin officieel tot ridder geslagen.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
paladijn

15 definities op Encyclo
  1. •oorspronkelijk een bereden en bepantserde soldaat (ruiter) die de ridderslag ontvangen had.
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: m. (-s), [iemand] die van een vorst een eereteeken heeft ontvangen en dit mag dragen; - eener orde; tot - slaan, in de ridderschap opne...
  3. iemand die wegens dappere daden tot ridder geslagen is
  4. Een man die tot ridder is geslagen, is geridderd en hoort daardoor tot de ridderstand. Het gaat om een symbolische slag met het ontblote zwaard. Dat wordt hierbij plat ge...
  5. rid·der de; -s 1 m (hist) lid vd stand van adellijke, bereden strijders 2 m,v lid ve ridderorde (2) 3 m rang in de Ned. Adelstand
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met ridder:
ridderderidderdenridderenridderlijkheidridderorderidderromanriddersridderspoorriddersporenriddersterriddertridderzaal

Deze woorden eindigen op ridder:
voorjaarspronkridderzwaardridder

Herkomst volgens etymologiebank.nl
ridder (adellijke titel)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `ridder` kennen.