de rechtvaardigingsgrond

zelfst.naamw. (m.)
Verbuigingen:  rechtvaardigingsgronden
Verbuigingen:  ''(rechtvaardigingsgrondje)''

die omstandigheid waardoor het strafbaar feit zijn wederrechtelijk karakter verliest, dus niet langer in strijd is met de wet
Voorbeeld:  `De rechtvaardigingsgrond rechtvaardigt als het ware het misdrijf omdat hij als gevolg heeft dat in andere omstandigheden onaanvaardbaar gedrag nu wel toegelaten is.`


Bron: WikiWoordenboek.

3 definities op Encyclo
  1. juridisch die omstandigheid waardoor het strafbaar feit zijn wederrechtelijk karakter verliest, dus niet langer in strijd is met de wet.
  2. Vorm van strafuitsluitingsgrond, bijvoorbeeld in geval van noodweer, wettelijk voorschrift of ambtelijk bevel. Bijzondere omstandigheid die het wederrechtelijk karakter v...
  3. Rechtvaardigingsgrond, in het Belgisch en Nederlands strafrecht, is die omstandigheid waardoor een gedraging, die normaal gesproken een strafbaar feit zou hebben ingehou...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met rechtvaardigingsgrond:
rechtvaardigingsgronden