de polder

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [ˈpɔldər]
Verbuigingen:  polder|s (meerv.)

stuk land tussen dijken dat onder water loopt als het water niet wordt weggepompt

© Kernerman Dictionaries.

25 definities op Encyclo
  1. Een gebied, omgeven door een dijk, waar de mens de waterstand regelt.
  2. Een polder is een met dijken omgeven stuk land, waarbinnen de mens de waterstand kan regelen. Er zijn verschillende soorten polders: zeepolders, veenpolders, droogmakerij...
  3. Een gebied, omgeven door een dijk, waar de mens de waterstand regelt.
  4. Een gebied omringd door dijken met een kunstmatige waterbeheersing.
  5. De polder van Terschelling is van oorsprong een kweldergebied, waaromheen een zeedijk is gelegd. De polder bestaat uit de open polder en het elzensingelgebied. Voor veel...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met polder:
polder inpolderdepolderenpolderlandschappoldermodelpolderspolderwegen

Deze woorden eindigen op polder:
oudlandpolderzeepolder

Herkomst volgens etymologiebank.nl
  1. polder (bemalen land)
  2. polder (slaapplaats voor kippen, voor knechten, paal)


Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `polder`.