ontkrachten

werkw.
Uitspraak:  [ɔnt'krɑxtə(n)]
Vervoegingen:  ontkrachtte (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft ontkracht (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(een overtuiging) ontdoen van geloofwaardigheid
Voorbeelden:  `Haar onderzoek ontkracht de mythe dat melk osteoporose zou voorkomen.`,
`Met de beschikbare gegevens kan de hypothese worden bevestigd noch ontkracht.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
lamslaan ontzenuwen opheffen weerleggen

2 definities op Encyclo
  1. [Nederlands] weerleggen, de onjuistheid aantonen
  2. 1) Afzwakken 2) Lamslaan 3) Ontwrichten 4) Ontzenuwen 5) Opheffen 6) Weerleggen
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `ontkrachten`.