I nominatief

bijv.naamw.

gesteld op naam van iemand
Voorbeeld:  `Bij nominatieve aandelen is de naam van de eigenaar ingeschreven in het aandeelhoudersregister van de onderneming`


II de nominatief

zelfst.naamw. (m.)
Verbuigingen:  nominatieven

de eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen. In deze vorm staat meestal een onderwerp of naamwoordelijk deel van een gezegde


Bron: WikiWoordenboek.

4 definities op Encyclo
  1. grammatica een van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen. In deze vorm staat meestal een onderwerp of naamwoordelijk deel van een gezegde.
  2. 1) Casus 2) Eerste naamval 3) Naamsgewijs gerangschikt 4) Naamval 5) Noemer 6) Op naam gesteld 7) Verbuigingsvorm
  3. De nominatief (Latijn nominare = benoemen) of eerste naamval is de naamval die over het algemeen het onderwerp van een werkwoord aangeeft. Anders gezegd: de nominatief g...
  4. eerste naamval Jaar van herkomst: 1633 (Ruijs )
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op nominatief:
denominatief

Herkomst volgens etymologiebank.nl
nominatief (eerste naamval)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 84% van de Nederlanders en 97% van de Vlamingen het woord `nominatief`.