het naamwoord

zelfst.naamw.
Uitspraak:  ['namwort]
Verbuigingen:  naamwoord|en (meerv.)

woord dat verwijst naar iemand of iets of naar een eigenschap
Voorbeelden:  `zelfstandig naamwoord`,
`bijvoeglijk naamwoord`

© Kernerman Dictionaries.

6 definities op Encyclo
  1. Een woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt Men onderscheidt: substantief (zelfstandig naamwoord) en adjectief (bijvoeglijk naamwoord)
  2. woord dat zegt hoe je iets of iemand noemt vb: tafel is een zelfstandig naamwoord
  3. Men onderscheidt zelfstandige naamwoorden en bijvoeglijke naamwoorden. Een zelfstandig naamwoord (ook wel: nomen, substantief) heeft betrekking op een 'zelfstandigheid', ...
  4. • [taalkunde] een woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt.
  5. 1) Nomen 2) Taalkundige term 3) Woordsoort
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met naamwoord:
naamwoord van handelingnaamwoordelijk deel van het gezegdenaamwoordelijk gezegdenaamwoordelijkgezegdenaamwoordennaamwoordsvorm

Deze woorden eindigen op naamwoord:
bepaald zelfstandig naamwoordonbepaald zelfstandig naamwoordtemporeel voornaamwoordwederkerig voornaamwoordvragend voornaamwoordwederkerend voornaamwoorduitroepend voornaamwoordonbepaald voornaamwoordbetrekkelijk voornaamwoordbezittelijk voornaamwoordvoornaamwoordpersoonlijk voornaamwoordzelfstandig naamwoordbijvoeglijk naamwoord

Herkomst volgens etymologiebank.nl
naamwoord (woord dat een persoon of zaak noemt, bepaalt of aanduidt nomen)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 100% van de Vlamingen het woord `naamwoord`.