distinctief

bijv.naamw.
Uitspraak:  [dɪstɪŋk'tif]

als iets een verschil maakt met iets anders
Voorbeelden:  `Dit parfum heeft een distinctieve geur.`,
`distinctieve ontwerpen maken met oog voor kwaliteit`,
`distinctieve eigenschappen`
Synoniem:  onderscheidend
distinctief kenmerk  (betekenisonderscheidend kenmerk) `Distinctieve kenmerken onderscheiden fonemen van elkaar, maar ze spelen ook een rol in andere specialismen binnen de linguïstiek.`

© Kernerman Dictionaries.

2 definities op Encyclo
  1. 1) Herkenningsteken 2) Insigne 3) Kenbaar makend 4) Kenmerk 5) Kenteken 6) Onderscheidingsteken 7) Rangteken
  2. onderscheidend Jaar van herkomst: 1824 (WEI )
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
distinctief (onderscheidend)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 89% van de Nederlanders en 90% van de Vlamingen het woord `distinctief`.