distinctief

bijv.naamw.
Uitspraak:  [dɪstɪŋk'tif]

als iets een verschil maakt met iets anders
Voorbeelden:  `Dit parfum heeft een distinctieve geur.`,
`distinctieve ontwerpen maken met oog voor kwaliteit`,
`distinctieve eigenschappen`
Synoniem:  onderscheidend
distinctief kenmerk  (betekenisonderscheidend kenmerk) `Distinctieve kenmerken onderscheiden fonemen van elkaar, maar ze spelen ook een rol in andere specialismen binnen de linguïstiek.`

© Kernerman Dictionaries.

2 definities op Encyclo
  • 1) Herkenningsteken 2) Insigne 3) Kenbaar makend 4) Kenmerk 5) Kenteken 6) Onderscheidingsteken 7) Rangteken
  • onderscheidend Jaar van herkomst: 1824 (WEI )
  • Toon uitgebreidere definities

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    distinctief (onderscheidend)