de discontinuïteit

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [dɪskɔntinywi'tɛit]
Verbuigingen:  discontinuïteit|en (meerv.)

doorbreking van de continuïteit
Voorbeelden:  `dreigende discontinuïteit van de onderneming`,
`discontinuïteit van de internetverbinding`
Synoniem:  onderbreking

© Kernerman Dictionaries.

3 definities op Encyclo
  1. Syn.: discontinuiteit Def.: een onderbreking in de relatie tussen twee grootheden. Toelichting: Als voorbeeld de relatie tussen waterhoogte en debiet
  2. [Geschiedenis] Onderbreking, breuk
  3. Een functie is discontinu in een punt indien de functie daar niet continu is. Intuïtief betekent dit dat de functie daar niet in één vloeiende lijn getekend kan worde...
Toon uitgebreidere definities