de codificatie

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [kodifi'ka(t)si]
Verbuigingen:  codificatie|s (meerv.)

recht dat is opgeschreven en door de overheid geldig is verklaard juridisch
Voorbeelden:  `Romeins recht en de Code Civil van Napoleon zijn oude codificaties.`,
`Gewoonterecht en natuurrecht zijn niet opgeschreven en zijn daarom geen codificaties.`
Antoniem:  gewoonterecht

© Kernerman Dictionaries.

8 definities op Encyclo
  1. Het eenmaken, gelijktrekken en systematisch optekenen van verspreide traditionele, lokale of regionale rechtsregels, hetzij geschreven, hetzij ongeschreven, zodat er eenh...
  2. Het in één wet(boek) bijeenbrengen van het bestaande recht dat is verspreid in wetten, gewoonten en jurisprudentie.
  3. Dit wil zeggen: het samenstellen en invoeren van systematisch ingerichte wetboeken voor rechtsgebieden van enige omvang.
  4. Het systematisch in wetboeken vastleggen van het recht dat in een bepaald gebied gangbaar is
  5. Fr: la codification / codifier / codifié [staatsrecht] opname van rechtsregels die op eenzelfde rechtsgebied betrekking hebben in een systematisch geor…
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met codificatie:
codificaties