I causatief

bijv.naamw.
Verbuigingen:  causatiever
Verbuigingen:  causatiefst

op een oorzaak betrekking hebbend
Voorbeeld:  `Is er echt een causatief verband tussen deze verschijnselen?`


II het causatief

zelfst.naamw.
Verbuigingen:  causatieven
Verbuigingen:  causatiefje

een werkwoord dat aangeeft dat men iets doet of laat gebeuren
Voorbeeld:  `Zetten is het causatief van zitten en vellen dat van vallen.`


Bron: WikiWoordenboek.

2 definities op Encyclo
  1. 1) Factitief 2) Veroorzakend
  2. Een overgankelijk werkwoord heet het causatief (van het Latijnse causa = oorzaak) van een onovergankelijk werkwoord als het het laten geschieden van de handeling van dat...
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
causatief (oorzakelijk)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 56% van de Nederlanders en 77% van de Vlamingen het woord `causatief`.