het blijk

zelfst.naamw.
Uitspraak:  [blɛik]
Verbuigingen:  blijk|en (meerv.)

bewijs, teken
Voorbeeld:  `Haar komst is een blijk van belangstelling.`
blijk geven van iets  (iets laten merken) `door een compliment blijk geven van je tevredenheid`

© Kernerman Dictionaries.

Spelling
Correct gespeld: 'blijk' komt voor in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie en in de spellingwoordenlijst van OpenTaal.

Deze woorden beginnen met blijk:
 blijkbaar blijken blijkens blijkt

4 definities op Encyclo
I.) Let op: Spelling (deels) uit 1864: o. (-en), bewijs, kenteeken; - geven van; de -en zijn daar, de bewijzen zijn geleverd. ~BAAR, [bijvoegelijk naamwoord] en [bijwoord] du...
II.) bewijs, kenteken, teken
III.) •een teken waaruit iets blijkt, bijvoorbeeld deelname. (+audio)
IV.) 1) Bewijs 2) Betuiging 3) Betoon 4) Geloof 5) Ingenomen met 6) Kenteken 7) Onderscheiding 8) Proef 9) Schijn 10) Tuig 11) Teken 12) Uiting
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `blijk`.