blakeren

werkw.
Verbuigingen:  blakerde
Verbuigingen:  geblakerd

1) enz.

2) oppervlakkig verkolen door blootstelling aan vuur
Voorbeeld:  `De stammen van deze bomen zijn nog geblakerd door de bosbrand die hier twee jaar geleden woedde.`

3) tweede betekenisomschrijving
Voorbeeld:  `Zin met het blakeren in de tweede betekenis erin.`

4) , het hout van een scheepswand blootstellen aan vuur om het te bevrijden van wormvraat
Voorbeeld:  `Als onderdeel van het onderhoud blakerden zij het schip.`


Bron: WikiWoordenboek.

Synoniemen
branden schroeien verschroeien verzengen zengen

5 definities op Encyclo
  1. het verschroeien door middel van hitte vb: we keken in een geblakerde schoorsteen
  2. 1) Branden 2) Roosten 3) Roosteren 4) Schroeien 5) Smeulen 6) Verschroeien 7) Verzengen 8) Zengen 9) Zwart doen uitslaan door rook 10) Zwart worden
  3. het afbranden van aangroeisel en ongedierte van een houten schip. Zie verder bij blaken.
  4. het afbranden van aangroeisel en ongedierte van een houten schip. Verouderde term. Tegenwoordig spreekt men van branden. Dit werd vooral ook gebruikt als middel tegen de ...
  5. zengen Jaar van herkomst: 1415 (HWS )
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
blakeren (zengen)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 84% van de Nederlanders en 87% van de Vlamingen het woord `blakeren`.