bevoegd

bijv.naamw.
Uitspraak:  [bəˈvuxt]

met het officieel erkende recht iets te doen
Voorbeelden:  `bevoegd tot het verlenen van de vergunning`,
`bevoegd om onderwijs te geven`,
`bevoegd gezag`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
competent erkend

6 definities op Encyclo
  1. gerechtigd Jaar van herkomst: 1698 (WNT )
  2. ergens diploma's voor hebben vb: hij is bevoegd om les te geven het recht hebben om iets te doen vb: ik ben niet bevoegd om daarover te oordelen het bevoegd gezag [de ins...
  3. Let op: Spelling (deels) uit 1864: [bijvoegelijk naamwoord] - tot; geschikt, gemagtigd, gerechtigd. ~HEID, v. [geen meervoud] *...VOELEN, [bedrijvend werkwoord] [gelijk...
  4. Uit `De lagere vaktalen: Taal van post-, telegraaf- en telefoonpersoneel` 1914 niemand is bevoegd een interlocale lijn gedurende meer dan zes minuten achtereen te gebruik...
  5. •officieel gerechtigd zijn iets te doen.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met bevoegd:
bevoegdebevoegdenbevoegdhedenbevoegdheid

Deze woorden eindigen op bevoegd:
onbevoegd

Herkomst volgens etymologiebank.nl
bevoegd (door wet of gezag gerechtigd)

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `bevoegd` kennen.