het attribuut

zelfst.naamw.
Uitspraak:  [ɑtri'byt]
Verbuigingen:  attri|buten (meerv.)

1) voorwerp dat je gebruikt bij een bepaalde handeling
Voorbeeld:  `Veel fitnessoefeningen kun je thuis doen met behulp van enige attributen, zoals gewichten en een hometrainer.`

2) symbool waaraan je iemand herkent
Voorbeeld:  `Een van de attributen van Zeus is de adelaar.`

3) stukje tekst dat iets zegt over een voorafgaand of volgend zelfstandig naamwoord taalkunde
Voorbeeld:  `In 'een groot huis' is 'groot' het attribuut bij 'huis'.`
Synoniem:  bijvoeglijke bepaling

© Kernerman Dictionaries.

18 definities op Encyclo
  1. een ding waaraan je kunt zien welke functie iemand heeft vb: de kroon is een attribuut van de koningin
  2. Een elementair gegeven dat een eigenschap (kenmerk) van een entiteit weergeeft. Een entiteit wordt gekarakteriseerd door een of meer (al dan niet samenhangende) kenmerke...
  3. Let op: Spelling (deels) uit 1864: o. (...uten), eigenschap, hoedanigheid; zinnebeeldig kenteeken; dit behoort niet tot mijne attributen (bemoeiingen).
  4. Object in handen van of in de nabijheid van een persoon die is geschilderd of gebeeldhouwd. Het maakt de beschouwer duidelijk wie is uitgebeeld. Bij heiligen is het attri...
  5. Niet-ruimtelijke eigenschap van een ruimtelijk element. Engels: attribute Frans: identifiant Duits: Attribut
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
attribuut (kenmerkende eigenschap of voorwerp)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 98% van de Nederlanders en 98% van de Vlamingen het woord `attribuut`.